Հորինված «Արևմտյան Ադրբեջանի համայնք» կոչվող «կառույցի» շրջանակում ձևավորվել են էլեկտրոնային, այսպես կոչված, շտեմարաններ, ձևավորվում է փաթեթ, որի մեջ ներառում են Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող բոլոր պատմամշակութային կոթողները, ապա սկսում են դրանց վրա աշխատել՝ պապագիտական մեթոդաբանությամբ։
Այնուամենայնիվ, իրենց ամբողջ «գիտական ներուժը» սկսում են ներդնել ապացուցելու համար, որ դա ադրբեջանական է, ադրբեջանական մշակութային ժառանգություն է՝ անկախ նրանից՝ դա աղվանական կկոչեն, թե ոչ։
Իրենք համարում են, որ նույնիսկ Ադրբեջանի տարածքում ցանկացած միջնադարյան կամ վաղ միջնադարյան որևէ մշակութային կոթող ավտոմատ համարվում է ադրբեջանական։
Նույն սկզբունքով արդեն մի քանի տարի իրենք աշխատում են Հայաստանի Հանրապետության տարածքում, և այստեղ գտնվող ցանկացած մշակութային կոթող՝ պատմական, կրոնական և այլն, վերագրում են իրենց։
Այս մասին «Փաստինֆոյի» հետ զրույցում ասաց ադրբեջանագետ Անժելա Էլիբեգովան՝ անդրադառնալով վերոհիշյալ կառույցի նախագահի կողմից Նորավանքը «աղվանական» անվանելուն։
Ադրբեջանագետն ընդգծեց, որ այդ ստանդարտ սխեմայով իրենք արդեն մի քանի տարի շարունակ աշխատում են, հետո տպագրում են համապատասխան աշխատություններ, թարգմանում են դրանք տարբեր լեզուներով, ներկայացնում տարբեր երկրներում և իրենց լոբբիստական խմբերի միջոցով սկսում են ներկայացնել միջազգային հանրությանը, միջազգային կառույցներին։ «Դրա դեմն առնելու միակ տարբերակը հայկական կողմի հակափաստարկներով հակազդեցությունն է այդ ամենին, ինչը պաշտոնական մակարդակով Հայաստանից չի եղել»։
Աղբյուրը՝ oragir.news
